Het TNI-BCN Burma Project is een project van Transnational Institute en Burma Centrum Nederland. Het streven van het project is strategisch denken te stimuleren, etnische conflicten in Myanmar aan de kaak te stellen en een stem te geven aan in het internationale debat onderbelichte etnisch-nationalistische groeperingen.

Om te kunnen inspelen op de uitdagingen van 2010 en de toekomst zijn TNI en BCN van mening dat het essentieel is om praktische en concrete beleidsopties te formuleren en haalbare doelstellingen te definiëren op het gebied van ontwikkeling voor de ondersteuning van nationale en internationale spelers. Een doelstelling van het project is meer steun te behalen voor een alternatief Birmees beleid, dat pragmatisch, geëngageerd en gestoeld op de realiteit is.

De projectmedewerkers zullen een serie beleidsrapporten en diepgaande rapporten over Myanmar publiceren. Daarnaast behartigen zij de belangen in Europa, de VS en Azië. Het doel van de publicaties is om analyses en aanbevelingen voor beleid te bieden aan nationale en internationale beleidsmakers en om doelstellingen voor succes te definiëren.

De publicaties zullen zich richten op een aantal thema’s waaronder: de verkiezingen van 2010, etnische conflictsituaties, humanitaire hulp, regionale politiek en economie en dilemma’s in de omgang met het militaire regime.

Etnische conflicten in Myanmar

Myanmar wordt geteisterd door etnische conflicten en burgeroorlogen sinds zijn onafhankelijkheid in 1948. Daarmee is het land blootgesteld aan een van de langstlopende gewapende conflicten in de wereld. De etnische minderheden in Myanmar hebben zich lang gemarginaliseerd en gediscrimineerd gevoeld. De situatie verergerde na de militaire staatsgreep in 1962, toen de rechten van etnische minderheden verder werden ingeperkt.

De militaire regering heeft tot nu toe geweigerd rekening te houden met de politieke eisen van etnische minderheidsgroepen. Kwesties van etniciteit worden behandeld als militaire- en veiligheidskwesties. De belangrijkste bezwaren van etnische minderheidsgroepen in Myanmar zijn het gebrek van invloed op politieke besluitvormingsprocessen en de afwezigheid van economische en sociale ontwikkeling in hun gebieden. Daarnaast beschouwen deze groepen het beleid van de militaire regime als een ‘Birmanisatie-beleid’ dat zich vertaalt in de onderdrukking van hun culturele rechten en vrijheid van religie.

De etnische crisis: 2010 en daarna

2010 staat op het punt een van de belangrijkste jaren van de afgelopen twee decennia te worden voor Myanmar. Het militaire regime heeft een algemene verkiezing gepland die mogelijk bepalend zal zijn voor het politieke landschap van de volgende generatie in Myanmar. Desondanks is er nog weinig duidelijkheid over hoe belanghebbenden zullen omgaan met de uidagingen van de verkiezingen en de nieuwe regering als gevolg.

Voor de militaire leiders van Myanmar vertegenwoordigen de verkiezingen slechts één element in een langetermijnproces om de militaire invloed in de toekomst veilig te stellen. De uitdagingen waar de Birmese etnische minderheidsgroepen en –partijen mee geconfronteerd worden zijn complex. Of zij de verkiezingen van 2010 nu goedkeuren of niet, de opiniepeilingen en introductie van het nieuwe regeringssysteem creëren tijd en ruimte waarin etnische belanghebbenden hun politieke positie kunnen bepalen.

Sinds 2009 zijn de spanningen in Myanmar toegenomen. Dit heeft invloed op politieke partijen, de strijdkrachten en vredeskrachten, religieuze groepen en verscheidene maatschappelijke organisaties. Daarnaast zullen de consequenties van de verkiezingen van 2010 waarschijnlijk niet beperkt blijven tot de politiek, maar zullen er ook urgente gevolgen zijn voor het humanitaire en economische landschap. Etnische politiek is geen verafgelegen of perifere grenskwestie, maar is lange tijd essentieel geweest voor het falen van de post-koloniale staat.

Bekijk hier de publicaties van TNI en BCN.