Veel informatie die het Westen hoort over Birma komt van de zogenaamde 'exile media'. Dit zijn media die opgezet zijn door Birmese vluchtelingen, buiten Birma. Zij moeten veel aandacht besteden aan het onderhouden van hun netwerk van informanten in Birma, omdat de Birmese regering erg gevoelig is voor contacten met deze media, en 'ontmaskerde' informanten zwaar straft.

Bekende voorbeelden van 'exile media' zijn irrawaddy.org, dvb.no, en mizzima.com. DVB (Democratic Voice of Burma) zendt ook vanuit het buitenland radioprogramma's uit in het Birmees, die te ontvangen zijn in Birma. Sinds kort zendt DVB ook TV programma's in het Birmees uit.Ook de BBC maakt radio programma's in het Birmees. Beide stations zijn belangrijke informatiebronnen voor de Birmese bevolking.  

Binnen Birma beheerst de censuur het media landschap. De "scrutiny board" leest en bekijkt alles dat gepubliceerd wordt. De overheid zelf is eigenaar van belangrijke bladen en van 3 van de 4 TV stations. Toch zijn er wel onafhankelijke tijdschriften. Zij moeten een week vóór publicatie het tijdschrift inleveren bij de censuur autoriteiten. Die schrapt en verandert naar eigen inzicht. Vervolgens moeten de bladen ook weer een herziene versie laten zien, want lege pagina's publiceren mag ook niet. Pas dan kunnen de tijdschriften gedrukt en verkocht worden.  

Burma Centrum probeert waar mogelijk te helpen bij het tot stand komen van meer persvrijheid in Birma en het verbeteren van de infromatievoorziening uit Birma.