Op 7 november houdt Birma de eerste verkiezingen in 20 jaar. Volgens het militaire bewind wordt het land nu democratischer, maar veel westerse landen beschouwen de stembusgang als een schijnvertoning. Een inwoner van de belangrijkste stad Rangoon vertelt van binnenuit over een van de meest gesloten landen ter wereld. Uit veiligheidsoverwegingen is zijn naam veranderd in Saw Min.

Mag ik je voorstellen aan Kyaw Min, student aan de Universiteit van Rangoon. Samen met zijn vrienden is hij van plan om uit te gaan en lol te maken. Er is een muziekfestival op zondagavond, vlakbij Kandawgyi, het grote meer, in Rangoon.

De oom van Kyaw Min plaagt zijn neef. “Moet je niet thuisblijven vanavond om tv te kijken? Er is een campagnetoespraak op van een van de grootste politieke partijen.” Kyaw Min antwoordt: “Saai, ik ga liever naar de hip hop live show.”

Iedere dag zijn er nu politieke campagnetoespraken op Myanmar TV en radio, de staatsomroep. De partij die vandaag aan bod komt is de Nationale Eenheidspartij (NUP), de op een na grootste politieke partij in Birma. De grootste en machtigste is de USDP, die partij die wordt gesteund door het regime.

De campagnes op radio en tv begonnen op 24 september. Iedere dag krijgen twee partijen 15 minuten zendtijd.

Tot nu toe hebben 28 partijen zendtijd gekregen. Het gros van de politieke zendtijd was saai, zoals Kyaw Min al opmerkte. Niet vanwege het gebrek aan variatie onder de 32 politieke partijen die van de kiescommissie mogen meedoen aan de verkiezingen van 7 november, maar vanwege de censuur op alle toespraken.

Censuur
Elke partij moet voor de uitzending zijn toespraak schriftelijk voorleggen aan het Ministerie van Informatie, elke toespraak wordt streng gecensureerd. Alle speeches worden van tevoren opgenomen en pas uitgezonden nadat ambtenaren het materiaal aandachtig hebben bestudeerd. Daardoor wordt het onmogelijk wordt gemaakt om kritiek te uiten op het militaire regime en zijn politieke tak de USDP.  De USDP heeft miljoenen dollars in de partijkas, geërfd van zijn voorganger de USDA waar de hoogste generaal Than Shwe de baas van was.

De USDP heeft dus genoeg middelen om kandidaten te leveren voor alle kiesdistricten. Het totale aantal kiesdistricten is ongeveer 1100 voor het parlement.

De op een na grootste partij de NUP doet mee in 900 districten. Maar geen van de kleinere oppositiepartijen en etnische partijen konden genoeg geld inzamelen om mee te doen op landelijk niveau.

Geld is probleem nummer 1 voor de kleinere partijen. Want elke kandidaat moet ongeveer 400 euro betalen om zich te laten registreren. En dan was er nog de deadline. 

Lijst
Alle politieke partijen moesten de complete lijst van kandidaten en het geld voor de registratie binnen twee weken inleveren. Veel te weinig tijd om meer dan 400.000 euro in te zamelen als een partij in alle districten wil meedoen. 

Met deze beperkingen lijkt de uitkomst van de eerste algemene verkiezingen in 20 jaar al bepaald. De meeste zetels in de Eerste Kamer, Tweede Kamer en de regionale parlementen gaan waarschijnlijk naar de partij van het militaire regime, de USDP.

Daar bovenop komt nog het besluit van de NLD, de partij van Nobelprijswinnares Aung San Suu Kyi en de belangrijkste oppositiepartij, om de verkiezingen te boycotten.

Geen wonder eigenlijk dat jongeren liever naar muziekfestivals gaan en ouderen liever kijken naar voetbalwedstrijden van de Engelse Premier League dan te luisteren naar gecensureerde oersaaie toespraken.

NOS Weblog Zuidoost-Azië