Het Nederlandse Birmabeleid is uiteraard nauw verbonden met het beleid van de Europese Unie.

Het beleid word gekenmerkt door een economisch ontmoedigingsbeleid op het gebied van handel, investeringen en toerisme.

Het ontmoedigingsbeleid

Het ontmoedigingsbeleid is van kracht sinds 2001 en is voornamelijk een reactie op een veroordeling door de International Labour Organisation van het gebruik van dwangarbeid door het militaire regime in Myanmar. Het beleid is geen formeel verbod, maar een oproep van de regering om geen economische activiteiten in Myanmar te ontplooien. Als bedrijven deze oproep negeren, kunnen ze daar echter wel op worden aangesproken.

Het beleid bestaat uit de volgende onderdelen:

• Handels- en investeringsinstrumenten worden niet voor Myanmar opengesteld.
• Bedrijven en personen worden geïnformeerd over de situatie in Myanmar (o.a. via de websites van de ministeries van Economische Zaken en Buitenlandse Zaken).
• De actieve dialoog wordt aangegaan met bedrijven en personen die economische activiteiten in Myanmar ontplooien.
• Er wordt aangedrongen op het maatschappelijk verantwoord gedrag van bedrijven aan de hand van de richtlijnen van de Organisation for Economic Co-operation and Development (OESO) voor multinationale  ondernemingen.
• Initiatieven van derden om de dialoog tussen overheid, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties te stimuleren, zoals conferenties, worden ondersteund.