De militaire junta veranderde de naam van het land in 1989 van 'Burma' in 'Myanmar'. De democratisch gekozen oppositie van het land, de NLD, en diens leider Aung San Suu Kyi, erkende deze naamswijziging niet en noemt het land structureel Burma. De militairen hebben tot op heden nooit de macht af willen staan aan de winnaar van de verkiezingen. Veel democratisch gezinde Burmese groeperingen beschouwen het als een steungebaar voor het militaire regime indien iemand het land uitsluitend 'Myanmar' noemt.
De VN noemt Burma ‘Myanmar’: de VN heeft als beleid dat het altijd formeel de regering erkent die effectief het gezag voert over (het grootste deel van) een bepaald land (al heeft de VN in praktijk wel eens uitzonderingen hierop gemaakt, bijvoorbeeld ten aanzien van Cambodja). De Burmese junta (SPDC) controleert (het grootste deel van) Burma en hanteert de naam ‘Myanmar’, en daarom houdt de VN deze naam ook aan.
De EU zegt overal en altijd 'Burma/Myanmar'., om daarmee ook de legitieme volksvertegenwoordigers en democratische oppositie (m.n. de NLD van Nobelprijswinnaar Aung San Suu Kyi) niet voor het hoofd te stoten.
De Nederlandse regering schrijft meestal in haar stukken 'Birma'.
De VS gebruikt altijd enkel ‘Burma,’, net als vrijwel alle EU-lidstaten.
'Birma' is de Nederlandse spelling van het Engelse 'Burma'.
Het is niet helemaal juist om de namen van het huidige Birma tegenover die uit de koloniale tijd te stellen. De naam Burma is een van de mogelijke transcripties van het land waar de Burmanen wonen. [Er bestaat nog steeds geen consensus over die transcriptie en een van de gevolgen daarvan is dat er zelfs nog geen uniform computerfont is - zelfs Microsoft krijgt dat nog niet voor elkaar.] De Burmanen noemen zich Bama(r), en je ziet/ hoort dat de Britten geprobeerd hebben een woord te kiezen dat dicht staat bij hoe zij zichzelf noemen. En als je Rangoon op z'n Brits uitspreekt is het verschil nauwelijks te horen met het huidige Yangon. De huidige naam Union of Myanmar is de transcriptie van de officiële naam van het land in het Burmese schrift: Myanmar Naingandaw (wat letterlijk betekent "het koninklijke land van Myanmar"). En dat is ook een wat vreemde naam, die bovendien dicht bij het Chinese woord ligt voor het land. Toen de militairen in 1989 de naam veranderden stelden ze dat de nieuwe naam een etnisch neutralere naam is die tot grotere harmonie zou leiden onder de verschillende etnische nationaliteiten en "een gevoel zou geven van bevrijding van het Britse koloniale verleden" [zie David I. Steinberg, Burma. The State of Myanmar.Washinton: GeorgetownUniversity Press, 2001]. Steinberg meldt ook nog dat de naamswijziging nogal streng werd doorgevoerd en meteen en met terugwerkende kracht ingevoerd voor de hele geschiedenis van het land. Tegelijkertijd werden ook straten die in de Britse tijd een naam hadden gekregen opnieuw van een naam voorzien.
Het hele punt met de naamsverandering die maar niet overal doorgevoerd wordt zit 'm in de manier waarop deze is ingevoerd. Namelijk eenzijdig door het militaire regime dat zojuist een enorm bloedbad onder de bevolking had aangericht en daarmee alle krediet verloren. Het wordt gezien als een militaire manier om greep te krijgen op eigen land en volk. Daarom wil de binnen- en buitenlandse oppositie die namen niet gebruiken, en Aung San Suu Kyi is zeker niet de enige.
Het Burma Centrum Nederland (BCN) houdt, mede vanwege haar naam, gemakshalve altijd 'Burma' of 'Birma' aan.
