 |
|
 |
Verzet tegen het militaire regime in Birma wordt met harde hand neergeslagen. Desalniettemin is er een groot aantal groepen dat zich verzet tegen de junta. Deze groepen zijn zeer divers en komen vanuit verschillende lagen van de bevolking van het land.
De meest bekende oppositiegroep in Birma is de National League for Democracy, de politieke partij van Aung San Suu Kyi. In 1990 won de NLD zelfs de verkiezingen die door de junta waren georganiseerd. Deze verkiezingsuitslag is echter nooit erkend door het regime. Aung San Suu Kyi is de bekendste strijder voor democratie in Birma. Meer over Aung San Suu Kyi is hier te lezen.
NLD vlag
Omdat het militaire regime de verkiezingsuitslag van 1990 niet heeft erkend, is er door de coalitiepartijen een provisionele regering opgericht. Op 18 december 1990 is de “National Coalition Government of the Union of Burma” (NCGUB) opgericht. Vanuit deze regering zijn verschillende “Members of Parlement”, die gekozen waren tijdens de verkiezingen van 1990, aangesteld in de “Members of Parlement Union” (MPU) om vanuit het buitenland een regering in exile te vormen. Deze regering is in 1996 gevormd en werd in 2000 geformaliseerd tijdens een bijeenkomst in Ierland. Het doel van de MPU is om bewustwording over Birma te bevorderen en politieke steun te vinden voor de democratiebeweging in Birma. Meer informatie over de NCGUB en de MPU kunt u hier lezen.
NCGUB logo
All Burma Students’ Democratic Front (ABSDF) is de grootste studenten en jongeren organisatie in het grensgebied tussen Birma en
Uit de studenten beweging van 1988 is later ook een groep ontstaan die de protesten gaande wilde houden: De 88 Generation Students. Dit is geen formele groep, maar een beweging. Hun (soms ludieke) akties waren de aanleiding voor de demonstraties van de monniken on september 2007. Na die demonstraties zijn de gangmakers van deze beweging snel achter de tralies gezet. Wat meer informatie vindt u hier.
In 2007 hebben de monniken de protesten van de studenten overgenomen. Dit is geen politieke organisatie. Veel monniken besloten echter dat het lijden van het volk van Birma een politiek optreden vanuit religieuze achtergrond rechtvaardigde. Omdat de monniken religieus goed georganiseerd zijn, konden de demostraties zich snel uitbreiden. Na enkele dagen van groeiende protesten werden de demonstraties met veel geweld uit elkaar geslagen, waarbij de monniken zeker niet werden ontzien. Complete kloosters werden ontruimd door de regering, en nog steeds zijn een onbekend aantal monniken zoek. De religieuze organisatie van de monniken bestaat echter nog steeds, en bijvoorbeeld bij de hulpverlening na de cycloon Nargis, in mei 2008, hebben zij opnieuw een belangrijke rol gespeeld. In het buitenland is in oktober de International Burmese Monks Organisation opgericht. Recent hebben een aantal media melding gemaakt van de oprichting van de “Young Monks Union”. Deze organisatie kenmerkt zich als een anti-diktator beweging. Zie bijvoorbeeld dit bericht.
Naast de bovengenoemde groepen zijn er verschillende etnische groepen die zich verzetten tegen het militaire regime. De Karen National Union (KNU) is een van deze verzetsgroepen. De militaire tak van de KNU, de Karen National Liberation Army, vecht sinds 1948 tegen de Birmese regering. De groep is minder sterk geworden sinds het verlies van het hoofdkantoor in Manerplaw bij de Thaise grens in 1994. Ze vechten nu in kleine guerilla groepen vanuit jungle kampen.
Niet alleen de Karen verzetten zich tegen de regering, ook andere etnische groepen vechten tegen de junta, bijvoorbeeld de Shan State Army en de New Mon State Party, Kachin Independence Organization, en de United Wa State Army. Zij hebben staakt-het-vuren overeenkomsten gesloten met de regering. Zij worden daarom aangeduid als ‘cease fire groups’. Door groepen die nog wel in oorlog zijn, zoals de KNU, worden de cease fire groups gezien als verraders, omdat ze heulen met de vijand: de SPDC. De SPDC zelf bekijkt de cease fire groups echter met argus ogen, want regelmatig duiken geruchten op over troepen versterkingen
Deze zeer diverse groeperingen strijden allemaal op hun eigen manier tegen de onderdrukking van de bevolking door de militaire regering en de verschrikkingen waar het Birmese volk aan blootgesteld wordt.