 |
|
 |
.jpg)
Onderaan de pagina vindt u een filmpje met een gedeelte van een interview.
Aung San Suu Kyi is geboren op 19 juni 1945 in
Aung San Suu Kyi studeerde tussen 1964 en 1967 filosofie, politieke wetenschappen en economie aan de Universiteit van Oxford. Van 1969 tot 1971 werkte ze als 'Assistant Secretary' van de adviescommissie voor administratieve en budgettaire vraagstukken bij het secretariaat van de VN in
In 1972 werd ze 'Research Officer' bij het ministerie van Buitenlandse Zaken in Bhutan en trouwde met Dr. Michael Aris, een Britse geleerde. In 1973 en in 1979 kreeg ze een zoon. In 1988 keerde ze terug naar Birma om voor haar zieke moeder te zorgen.
In 1988 speelde Aung San Suu Kyi na het aftreden van generaal Ne Win een grote rol bij de toen opbloeiende democratiseringsbeweging in Birma, die met grof militair geweld werd neergeslagen. Hierbij vielen duizenden burgerslachtoffers.
Op 24 september van dat jaar werd de 'National League for Democracy' (NLD) opgericht, met Daw Aung San Suu Kyi als algemeen secretaris. Een aantal confrontaties met het leger volgde waarbij Suu Kyi opviel door haar volstrekt onbevreesd optreden in situaties waarin zij persoonlijk in levensgevaar verkeerde.
In juli 1989 plaatste het militaire regime haar onder huisarrest in Rangoon onder de regels van de militaire uitzonderingstoestand, die arrest en gevangenschap zonder vorm van proces gedurende drie jaar mogelijk maken; ze ging in hongerstaking toen studenten uit haar huis werden gearresteerd om door de militaire inlichtingendienst te worden ondervraagd en werd door Amnesty International als politiek gevangene erkend.
Op 27 mei 1990 won ze, ondanks dat ze nog steeds huisarrest had, met overweldigende meerderheid de algemene verkiezingen waarbij haar partij 82 procent van de zetels verkreeg. De militaire junta (State Law and Order Restoration Council, afgekort SLORC) weigerde echter de verkiezingsuitslag te erkennen.
In 1991 ontving Aung San Suu Kyi de Nobelprijs voor de Vrede. Ze gebruikte het geld (1,3 miljoen dollar) om een fonds op te richten voor gezondheid en ontwikkeling van het Birmese volk.
Toen haar man, die ze vanwege haar huisarrest sinds 1995 niet meer had gezien, in maart 1999 in Engeland aan prostaatkanker overleed, heeft ze hem niet op zijn laatste ziekbed durven opzoeken, en niet naar zijn begrafenis durven gaan, uit angst dat ze bij terugkeer niet meer het land in gelaten zou worden. (Deze angst had overigens een goede reden: de junta had herhaaldelijk aangeboden haar vrij te laten als ze daarna het land zou verlaten).
Sinds 30 mei 2003 wordt zij weer zonder communicatie gevangen gehouden na een aanval op haar auto-konvooi in noord Birma. Ze reisde al maanden het land rond om enorme mensenmassa’s toe te spreken die haar en de NLD steunen. De internationale gemeenschap hield het Birmese regime verantwoordelijk voor de aanval, waarbij enkele tientallen NLD-supporters omkwamen.
Aung San Suu Kyi heeft inmiddels vele jaren in huisarrest doorgebracht. Haar status als martelares voor de vrijheid en haar symbolische functie als focus voor het verzet tegen de junta in Birma benadert inmiddels die van Nelson Mandela.
In 2006 ontvangt Aung San Suu Kyi de Four Freedoms Award. Het is de eerste keer dat Suu Kyi een Nederlandse prijs ontvangt. Ze krijgt de medaille voor “Freedom of fear”. De prijs wordt jaarlijks uitgegeven door het Franklin and Eleanor Roosevelt Institute. Eerdere prijswinnaars waren onder meer de Dalai Lama van Tibet en Nelson Mandela van Zuid-Afrika. De prijsuitreiking vindt plaats op 13 mei in Middelburg.
Op 25 mei 2007 is Aung San Suu Kyi’s huisarrest voor de vijfde keer voor een jaar hernieuwd. Volgens het Birmese recht zou ze dus op 25 mei 2008 vrijgelaten moeten worden uit haar huisarrest. Onder artikel 10 (b) van Birma’s ‘State Protection Law 1975’, mag een persoon in Birma, die geacht wordt een “bedreiging voor de souvereiniteit en veiligheid van de Staat en de Vrede van het volk” te zijn, vastgehouden
Deel van een interview met Aung San Suu Kyi in 1999: