 |
|
 |
Drie Birmese oorlogen tegen de Britten
De oorlogen tegen de Britten vernederden de Birmezen. Dit artikel eindigt in 1885, want toen zetten de Britten de laatste Birmese koning af.
Birmese uitlokking
De Birmese koningen voerden aan het begin van de 19e eeuw een agressieve politiek tot aan de grenzen van het Britse Bengalen. Die agressieve politiek van de Birmezen leidde tot een Britse invasie van beneden Myanmar, waarbij de Britten in 1824 Rangoon veroverden.[1] In 1826 werd een vredesverdrag gesloten. Myanmar moest een grote schadevergoeding betalen en ook bepaalde gebieden waaronder Arakan afstaan aan de Britten. Dit was een enorme klap voor de Birmese trots. Nadat de schadevergoeding betaald was verlieten de Britten Rangoon.
Britse agressie
De Britten begonnen de tweede Brits-Birmese oorlog in 1852, vanwege twee Britse kooplieden die gearresteerd waren omdat ze invoerrechten niet betaald hadden. De Britten veroverden Beneden-Myanmar en annexeerden dit als provincie van Brits-India.
De grote Boeddhistische koning Mindon
De op één na laatste koning van Myanmar was Mindon. Veel Birmezen herinneren zich hem als de laatste grote koning en als een van de meest devote sponsors van het Boeddhisme ooit. Hij steunde ook andere religies. Hij trachtte echter ook politieke hervormingen door te voeren en het land te moderniseren.[2] Uiteindelijk faalden die hervormingen, toen de Britten in 1885 heel Myanmar veroverden.
Veroverding van Myanmar in 1885
Die derde Brits-Birmese oorlog werd veroorzaakt door Britse verontwaardiging over vermeende Franse inmenging in Myanmar.[3] De laatste koning Thibaw kon weinig verzet organiseren. Hij werd afgezet en verbannen.
[1] `Myanmar’ duidt globaal het gebied van de huidige staat Myanmar aan.
[2] Thant Myint-U, The River of lost footsteps, Londen 2008: 136.
[3] Thant Myint-U 2008: 9-13.