•  13-09-10 Boekpresentatie ‘ Listening to Voices from Inside: Ethnic People Speak. •   

Geschiedenis 1550-1850

De dominante positie van de Birmese koningen van circa 1550-1850

 

Twee tradities van koningschap in Myanmar[1]

De Birmees sprekende koningen veroverden grote delen van het gebied van het huidige Myanmar in de 16e eeuw. Bayinmaung vestigde een traditie van militante koningen die alle volken in Myanmar met veel geweld aan zich onderwierpen. Zij baseerden hun legitimiteit op verdiensten in vroegere levens. Het Boeddhisme speelde echter door de eeuwen heen een grote rol in Myanmar. Andere koningen zoals Mindon volgden de Boeddhistische moraal, ze ondersteunden het Theravāda Boeddhisme en waren tolerant en zachtmoedig.

 

Toungou wordt machtig

Toungou was een van de vele kleine koninkrijken in de periode tussen eind 13e en het midden van de 16e eeuw na Chr. De inwoners spraken Birmees, volgens Thant Myint-U waren zij jaloers op het rijke Pegu van de Mon, dat een directe toegang tot de zee had.[2] Koning Tabinshweti en zijn generaal Bayinmaung veroverden Pegu en grote delen van Myanmar (ca. 1530-1581). Dit betekende de onderwerping van vele etnische groepen aan de Birmezen.[3]

 

Bayinmaung vestigde een Birmese dynastie

Na de dood van Koning Tabinshweti vestigde Bayinmaung een imperium onder de Taungoo dynastie, hij werd de universele monarch zoals bekend uit oudere Indiase legendes. Bayinmaung is nu een van de favoriete koningen van het generaals regime.[4] De Toungoo-koningen steunden het Theravāda Boeddhisme. Rond 1740 was deze Taungou dynastie verzwakt door invasies uit het Noordwesten en een opstand van de Mon in het Zuiden.

 

De tweede Birmese dynastie

Een nieuwe Birmese leider wist in de periode 1752-1757 de tegenstanders te verslaan en een nieuwe dynastie te vestigen, de Konbaung dynastie.[5] Hij regeerde onder de naam koning Alaungpaya, en pretendeerde de toekomstige Boeddha te zijn. Begin 19e eeuw werden de relaties met de Engelsen in Bengalen steeds meer gespannen.